Άλλο ένα παιχνίδι γεμάτο αγωνία ολοκληρώθηκε για την ομάδα μας μέσα στο Nick Galis Hall και ευτυχώς αυτή τη φορά εμείς ήμασταν αυτοί που στο τέλος χαμογελάσαμε. Κόντρα σε μια αρκετά καλή ομάδα, έστω και με 1 καλάθι διαφορά η νίκη είναι αυτό που μετράει και αυτήν θα κρατήσουμε από το σημερινό παιχνίδι μαζί με τις πολύ καλές εμφανίσεις των Βεζένκωφ και Γκίκα που έκαναν την διαφορά για τον ΑΡΗ μας. Από εκεί και πέρα σίγουρα θα πρέπει το τεχνικό τιμ να προβληματιστεί έντονα για την επιθετική δυσλειτουργία της ομάδος που λίγο έλειψε να οδηγήσει σε ακόμη μια οδυνηρή ήττα μέσα στην έδρα μας.

Νεανική ομάδα, απαγορευτικό FIBA, οι άλλοι έχουν αμερικάνους, είναι ακόμη αρχή, η ομάδα χτίζεται για το μέλλον κτλ κτλ όλα γνωστά, όλα κατανοητά αλλά και όλα πρέπει να έχουν τα όρια τους. Σήμερα αντιμετωπίσαμε μια ομάδα που παρά το γεγονός ότι είναι νεοφώτιστη στην κατηγορία διαθέτει αρκετούς έμπειρους παίκτες και 3 Αμερικάνους και σίγουρα στο φετινό πρωτάθλημα θα είναι μια ταχύτητα πιο ψηλά από τις ομάδες που θα παλέψουν για την παραμονή τους. Απέναντι λοιπόν σε αυτή την ομάδα είδαμε έναν ΑΡΗ στο α' ημίχρονο να έχει τον πρώτο λόγο, να ελέγχει τον ρυθμό και αν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί να χτίζαμε και μια μεγαλύτερη διαφορά. Στην επανάληψη όμως και με το που ξεκίνησε η αντεπίθεση της ΑΕΝΚ είδαμε πάλι ολόκληρη την ομάδα να βραχυκυκλώνει. Ένα βραχυκύκλωμα που όπως το είδα το παιχνίδι ξεκίνησε πάλι από τον πάγκο όπου ο Β.Αγγέλου όσα σχήματα και αν δοκίμασε τίποτα δεν του βγήκε. Επί σχεδόν 15' στην επανάληψη είδαμε τον ΑΡΗ πελαγωμένο να μην έχει την παραμικρή ιδέα πως να επιτεθεί και να αναλώνεται σε πολλά μακρινά σουτ(32 τρίποντα) και σε προσωπικές ενέργειες υπό την πίεση του χρονομέτρου των 24'' . Κανένα σύστημα, κανένας προσανατολισμός παρα μόνο ανούσια κυκλοφορία της μπάλας. Για καλή μας τύχη όμως ο Νίκος Γκίκας δικαιολόγησε τον τίτλο του ως κορυφαίο σκόρερ της Α2 και πετυχαίνοντας σημαντικά καλάθια έγειρε την πλάστιγγα προς την ομάδα μας. Στο πλευρό του είχε τον Μ.Πελεκάνο που αν και δεν ήταν σε καλή επιθετική βραδιά δεν δίστασε να πάρει στο τέλος τις καθοριστικές προσπάθειες στο φινάλε της αναμέτρησης. MVP του αγώνα όπως φαίνεται ξεκάθαρα στη στατιστική είναι ο Βεζένκωφ που πραγματοποίησε μια ολοκληρωμένη εμφάνιση με 15 πόντους (6 στα 9 σουτ), 10 ριμπάουντ και 6 ασιστ(!!!). Μια εμφάνιση που δικαιώνει στο απόλυτο τις προσπάθειες των ανθρώπων της ΚΑΕ για να τον διατηρήσει στο ρόστερ της ομάδος το περασμένο καλοκαίρι. Από εκεί και πέρα όπως είπαμε και στην αρχή ο Β.Αγγέλου θα πρέπει να δουλέψει πάρα πολύ με τους παίκτες του. Ακόμη και στην άμυνα που υποτίθεται ότι είναι το δυνατό μας όπλο είδαμε όταν το παιχνίδι έφθασε στα κρίσιμα λεπτά να μην μπορεί να σταματήσει τα ατού των αντιπάλων. Ενώ σίγουρα θα πρέπει να γίνεται καλύτερη δουλειά στο διάβασμα του αντιπάλου, κάτι που το φωνάζουμε από πέρσι. Εκτός βέβαια και αν κάποιος πιστεύει ότι ο περιορισμός του Κόστνερ που από τους 30 πόντους  "έπεσε" σήμερα στους 25 είναι επιτυχία. Ή για παράδειγμα οι 17 πόντοι του Λιακόπουλου ήταν έκπληξη... 

3η αγωνιστική και αν δεν πετούσαμε έτσι τη νίκη με τον συμπολίτη τώρα θα ήμασταν στην κορυφή της βαθμολογίας κάτι που θα τραβούσε ακόμη πιο πολύ τον κόσμο στο γήπεδο. Ένας κόσμος που σήμερα στο Παλέ δύσκολα να ξεπέρασε τους 2000. Φαίνεται ότι όλοι όσοι χειροκρότησαν την ομάδα στο παιχνίδι με τον συμπολίτη και υπεραμύνθηκαν της προσπάθειας που γίνεται προτιμούν άλλους τρόπους(διαδίκτυο, ράδιο, κτλ) για να εκφράσουν τη στήριξη τους. Έστω και έτσι θα μου επιτρέψετε να πω ότι σε σχέση με τα αντίστοιχα περσινά παιχνίδια υπήρξε μια αύξηση της προσέλευσης. Εύχομαι όλοι να καταλάβουν ότι πέρα από την επένδυση στο μέλλον θα πρέπει αυτή η ομάδα να βρει αγωνιστικό ρυθμό και τουλάχιστον παιχνίδια σαν το σημερινό να τα κερδίζει πολύ πιο εύκολα. Είναι ακόμη νωρίς για να κάνουμε προβλέψεις αλλά όπως έχει ξεκινήσει το πρωτάθλημα είναι ευκαιρία να συνεχίσουμε με νίκες, να διατηρηθούμε στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας και αυτή η νεανική ομάδα να χτίσει νοοτροπία νικητή. Τη νοοτροπία δηλαδή που αξίζει στον ΑΡΗ και στον κόσμο του.